หลังจาก 5 อาทิตย์ที่เราไม่ได้เจอกัน เพราะเขาต้องเร่งทำงานให้เสร็จตาม Schedule
มันทำให้เรารู้สึกเหงาและแย่ และก็ห่าง ๆ กันไป จนเราคิดว่าคงต้องเลิกกันอีกรอบ
แล้วมั่ง เพราะเคยห่าง ๆ กันไปรอบหนึ่งแล้ว เพราะเขาทำแต่งานเนี่ยแหล่ะ
ถามว่าเสียใจไหมถ้าเลิกกันอีกรอบ มันก็ต้องมีนะ....แต่คงไม่มากเหมือนสมัยก่อน
แต่ชีวิตมันก็ต้องเดินหน้ากันต่อไป และเป็นช่วงจังหวะที่มีคนเข้ามาไม่ทำให้เราเหงาด้วยล่ะมั่ง
ยิ่งทำให้ความห่างมันมากขึ้น แต่ตอนนี้งานเขาเริ่มลงตัวมากขึ้น ยังไม่เสร็จเต็มร้อย
แต่ก็ไม่ยุ่งมากเท่าที่ควร มะวานได้ออกไปกินข้าวด้วยกัน ได้พูดคุยอะไรหลาย ๆ อย่าง
เขาระบายความเครียดเรื่องงานให้ฟัง ว่าทำไรมั่ง เกิดไรขึ้น.......เฮ้ยยยย ทำให้เรารู้สึกแย่
ที่เราคิดจะเลิกกับเขา แล้วไปเริ่มอะไรใหม่ ๆ ทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้ผิดอะไรเลย
ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงกับตัวเองเหมือนกัน ยังไงเราก็ยังรู้สึกดี ๆ กับเขาอยู่
เราก็รู้นิสัยตัวเองว่าเป็นคนขี้เหงานะ แต่ก็มีโลกส่วนตัวของตัวเองเยอะเหมือนกัน
เวลาเราเหงาอยากจะเจอเขา แต่เขากับไม่ว่างเนี่ยจิ มันทำให้เราปี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ถึงกับอยากจะเลิกกันไปเลย เราแค่อยากมีใครที่อยู่กับเราตอนที่เราต้องการ
คุยและเข้าใจเรา ผู้หญิงต้องการแค่คนรับฟัง พอได้พูดออกมาอะไร ๆ มันก็จะดีขึ้น
แต่เราก็รู้ว่าเขาต้องทำงานให้เสร็จ...มันเป็นสิ่งสำคัญต่อเขา
ส่วนอีกคนที่คิดว่าอยากจะคบด้วย ก็อธิบายความรู้สึกไม่ถูก เขาก็น่ารักดี
แถมเป็นครูชาวฝรั่งเศสด้วย อิอิ
อยากจะเรียนภาษาฝรั่งเศสอยู่พอดี
ช่วงแรก ๆ อะไร ๆ ก็ย่อมดีไปหมดอ่ะ.....ถ้าเวลาผ่านไปจะเป็นยังไงก็ไม่รู้
ตอนนี้เลยไม่รู้จะทำยังไงดี ก๊อดดดดดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ดูเป็นผู้หญิงไม่ดียังไม่รู้ฅ
ตอนนี้ไม่รู้จะระบายกับใคร รู้สึกว่าตัวเองสับสนอย่างแรง เลยมาลงที่ blog แย้วกัน
อาจจะทำให้เรารู้สึกดีขึ้น ขอให้เราตัดสินใจที่ถูกต้อง ไม่อยากจะทำอะไรพลาดอีก